|
Tálmanaofbeldi og Munchausen staðgengilsheilkennið |
|
Munchausen staðgengilsheilkennið lýsir sér m.a. þannig að forráðamenn gera börnum sínum upp veikindi og framkalla jafnvel veikindi hjá þeim. Þetta gera gera þeir til að geta leikið hlutverk umönnunaraðila alvarlega veiks sjúklings og fá þá athygli, samúð og aðdáun sem slíkt fólk á skilið. Flest dæmi eru um að mæður geri dætrum sínum upp veikindi. Afleiðingarnar fyrir börnin eru skelfilegar. Það er alþekkt í tálmanaofbeldismálum hér á landi að mæður gera börnum sínum upp ýmsa hegðun og segja líka að börnin hafi sagt sér hitt og þetta og þau vilji ekki fara til feðra sinna og "ástand" barnsins sem þær lýsa sé föðurnum að kenna. Reynslan sýnir að tálmanaofbeldismæður fá með þessu auðveldlega samúð og athygli fagstétta í barnamálum hér á landi, t.d. innan barnaverndarkerfisins og stjórnsýslunnar sem fara með forrjár- og umgengnismál. Afleiðingarnar fyrir börnin eru skelfilegar. FÁFAK bendir á að margt er sameiginlegt með Muchausen staðgengilsheilkenninu og Foreldrasviptingarheilkenninu (PAS) Nefna má t.d. 1) gerendur eru nánast eingöngu konur 98-100% 2) þær láta líta út fyrir sem þær séu eingöngu að hugsa um hag og velferð barnanna 3) börnin sem þær beita fyrir sig eru oftast mjög ung þegar blekkingin byrjar og oftast ekki byrjuð í skóla og 4) Afleiðingarnar fyrir börnin eru skelfilegar og hefur áhrif á líf þeirra alla tíð. Kvennasamtök hafa lengi barist gegn viðurkenningu PAS heilkennisins aðallega vegna þess að kenningin hefur verið notuð víða í forsjár- og umgengnismálum með góðum árangri fyrir börnin en oftast gegn kröfum mæðra. Munchausen heilkennið hefur ekki mætt sömu andspyrnu kvennasamtaka líklega vegna þess að það hefur ekki verið notað og ráðið niðurstöðu í deilumálum um skipan forsjár- og umgengni barna. Hér má lesa um Munchhausen heilkennið á íslensku og hér á ensku. Hér má lesa um PAS heilkennið á ensku. |
|
|
Innanríkisráðherra afneitar ofbeldi kvenna |
|
Innanríkisráðherra, Ögmundur Jónasson, sem hefur femínistann Höllu Gunnarsdóttur sér til aðstoðar í störfum sínum fyrir almenning, lýsti því yfir sl. föstudag á ráðstefnu að kynferðislegt ofbeldi sé ein stærsta ógn við líf og heilsu barna og kvenna á Íslandi í dag. Þá lýsti ráðherrann því yfir að brotaþolarnir væru alltof margir og það sem enn verra er, ofbeldismennirnir væru alltof margir. Orð ráðherrans og hvernig hann kyngreinir vandann vekja ugg og ótta allra þeirra sem annt er um velferð barna því þau lýsa öfgakenndum femíniskum viðhorfum og þröngsýni. Er ráðherranum t.d. ekki kunnugt um að nú fyrir dómstólum sé í gangi sakamál á hendur móður sem myrti nýfætt barn sitt? Ráðherra hefði átt að lýsa yfir áhyggjum sínum af þeirri staðreynd að Ísland skuli skera sig úr öllum nálægum löndum að því leyti að kona hefur aldrei verið dæmd fyrir kynferðisofbeldi gegn barni á Íslandi, enda séu slík mál ekki rannsökuð hér á landi. Hér er um mikla annmarka að ræða á meðferð barnamála á Íslandi. Þá vekur það athygi FÁFAK að ráðherrann skuli ekki hafa minnst einu orði á það heimilisofbeldi sem konur einar hafa verið sektaðar fyrir á Íslandi en það er tálmanaofbeldi. Hugsanleg skýring á því er sú að femínistar með Höllu Gunnarsdóttur í fararbroddi vilja afneita þessari tegund heimilisofbeldis enda gerendurnir aðallega konur, skiptir engu þó það sé eitt það grófasta ofbeldi sem hægt er að beita börn. Hér má lesa um undarlegar yfirlýsingar ráðherrans. |
|
|
Tálmanaofbeldismæður útilokaðar frá heimilum sínum? |
|
FÁFAK fagnar því að lögreglan skuli nýta sér nýlega lagaheimild til þess að vísa gerendum í heimilsofbeldi af heimilum sínum, eins og fjallað er um hér á visir.is. Tálmanaofbeldi gegn börnum er ein grófasta tegund heimilisofbeldis sem þekkist, enda þolendurnir varnarlaus börn. Þrátt fyrir þetta fá margsektaðar tálmanaofbeldismæður enn að vera í friði á heimilum sínum þar sem þær hafa árum saman beitt börn sín tálmanaofbeldi. Tálmanaofbeldi felur í sér gróft andlegt ofbeldi og getur einnig falið í sér líkamlegt ofbeldi. Kominn er tími til barnanna vegna að lögregla vísi þessum tálmanofbeldismæðrum af heimilum sínum og börnunum verði komið í skjól. Börn eiga aldrei að vera þolendur heimilisofbeldis á Íslandi þó svo gerendurnir séu mæður þeirra. |
|
|
Stjúpfaðir dæmdur réttilega í fangelsi |
|
FÁFAK fagnar dómi Hæstaréttar Íslands í dag sem dæmdi stjúpföður í 8 ára fangelsi fyrir að misþyrma þremur börnum kynferðislega þar á meðal stjúpdóttur sinni. Þetta er þyngsti dómur sem kveðinn hefur verið upp í máli sem þessu hér á landi. Dómurinn staðfestir það að mæðrum er ekki treystandi til þess að velja börnum sínum stjúpfeður eins og talið hefur sjálfsagt hingað til. Stjúpfeður valdir af mæðrum þurfa ekki að þola neina skoðun eða rannsókn stjórnvalda áður en þeir hefja sambúð með mæðrunum og fara að umgangast stjúpbörnin á heimili. Blóðfeður þessara sömu barna og nýjar sambýliskonur þeirra þurfa hins vegar að þola niðurlægjandi og lítillækkandi skoðanir og rannsóknir stjórnvalda leiti feðurnir aðstoðar stjórnvalda til þess að fá lögmæta umgengni við börn sín þegar mæðurnar hafa tálmað umgengni barnanna við þá. Blóðfeður eru af stjórnvöldum taldir fyrirfram hættulegir börnum sínum en stjúpfeður ekki, ef móðir barnanna vill halda því fram og skiptir engu þó móðirin ljúgi og ekkert staðfesti orð þeirra. Lesa má um dóm Hæstaréttar hér. |
|
|
Sýslumaðurinn á Akureyri brýtur lög, enn og aftur |
|
Í nýlegum úrskurði Innanríkisráðuneytisins í máli er varðaði umgengni og dagsektir vegna barns var það staðfest að sýslumannsfulltrúinn Guðjón Jóel Björnsson á Akureyri hefði brotið gróflega lög og reglur stjórnsýsluréttarins við meðferð málsins hjá embættinu og skaðað málið stórlega. Í úrskurði ráðuneytisins sagði um vinnubrögð Guðjóns Jóels: "Það er mat ráðuneytisins að málsmeðferð sýslumannsins sé haldin slíkum ágöllum að ekki verði úr bætt í ráðuneytinu" og síðar sagði ráðuneytið "Ráðuneytið telur málsmeðferð sýslumanns að því er varðar beiðni föður um að móður verði gert að greiða dagsektir einnig hafa verið gallaða." Sýslumaðurinn á Akureyri Björn Jósef Arnviðarson ber endanlega ábyrgð á embættisfærslum og þar með lögbrotum undirmanna sinna. Það vekur því eftirtekt að sýslumaðurinn skuli láta hinn óhæfa Guðjón Jóel Björnsson fulltrúa halda áfram að sinna jafn viðkvæmum málum sem til sýslumannsins koma og varða börn og fjölskyldur þeirra. Virðist það ekki skipta sýslumann nokkru máli þó fulltrúi hans Guðjón Jóel Björnsson hafi síendurtekið brotið lög og reglur við vinnslu mála sem til embættisins hafa komið undanfarin ár. Svo ekki sé talað um það virðingarleysi sem hann hefur sýnt þeim sem neyðst hafa til að leita til embættisins. Guðjón Jóel, sem er barnlaus sjálfur, virðist gera sér það að leik að draga mál sem lengst á langinn, ef drátturinn kemur börnunum, feðrum og föðurfjölskyldum illa. Er FÁFAK kunnugt um t.d. tvö mál sem hann var 19 mánuði að afgreiða og er þetta lang lengsti tími sem embætti á Íslandi hefur tekið í að afgreiða barnamál og er þetta skýrt brot gegn stjórnsýslulögum. Þá er FÁFAK kunnugt um umgengnismál sem vísað var til embætisins fyrir 5 mánuðum og hefur embætti sýslumannsins ekki enn þá tekið málið til afgreiðslu. Embættisfærsla sýslumannsins á Akureyri í barnamálum er enn ein staðfestingin á því að réttindamál barna á Íslandi eru í algjörum ólestri vegna ófaglegra vinnubragða. Gera þarf mun meiri hæfniskröfur til þeirra sem fara með barnamál og ein lágmarkskrafa gæti verið t.d. að viðkomandi starfsmaður ætti börn sjálfur og gæti því frekar sett sig í spor þeirra sem málið varðar (slíkt skilyrði hefur þekkist t.d. hjá ljósmæðrum). Þá væri ekki óeðlilegt að starfsmenn þyrftu að fara í gegnum sálfræðimat svo minni lýkur væru á að andlega veikir eða illgjarnir einstaklingar sinntu málefnum barna. |
|
|
|
<< Upphaf < Fyrri 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Næsta > Aftast >>
|
| Niðurstaða 1 - 6 af 78 |
